هجوم درد به قلم امشب بیداد می کند قلم تاب تحمل ندارد و لبریز می شود از واژه ها و واژه ها تاب تنهایی را ندارند و جمله ها را به هستی کاغذ خسته ام دعوت می کنند و جمله ... انتهای درد را.. به کاغذ .. همین کاغذ دلتنگ .. می آورد دیگر نشانی از من نیست من درد شدم .. من واژه شدم من جمله شدم من همین کاغذ خسته شدم من ... ناپدید می شوم بین دردهایم واژه ها سکوت کردند دیگر قلم تاب نوشتن ندارد اشک است که به داد این واژه ها می رسد و چشم است که درد را آرام گریه می کند کاش .. درد درمانی داشت دارد .. اما ... دیگر اما ندارد... دارد؟ واژه هایم سر بر اعتراض برداشتند مرا متهم می دانند حق دارند سال هاست که متهم شناخته شدم در دادگاه خویشتن خویش سالهاست امروز چندم است؟ 20 سال و .... دانستنش چه فایده ای دارد سالهاست که متهم شده ام من به جرم خود اعتراف می کنم خدایا در مجازاتم تخفیفی هست؟
| Design By : Pichak |
چه سادگانه باید باور کرد آسمان را، آنگاه چه عاشقانه پرواز جزئی از تو می شود، لحظه ناب زندگی. تمام مطالب این وبلاگ نوشته های این حقیر می باشد در صورت کپی لطفا ذکر منبع فراموش نشود با تشکر
