سر برداشتم ..

کویر در دیده ام بیدار شد ...

بارانی نبود برای طراوت بیماری دلم ...

کویر تنها هستی بی وزن اطرافم بود ...

سر به زیر انداختم ..

آسمان در دیده ام رنگ باخت

سکوت تنها پیوند دهنده بینمان

من ... کویر ... آسمان

ســــــــــــــــــــــکوت

هر سه با هم چیزی را زمزمه می کردیم

هبوط بود ...

زمزمه سکوت بینمان

نوشته شده در سه شنبه 18/11/90ساعت 3:0 عصر توسط حوالی دلتنگی نظرات ( ) |